Otkrivena smrtonosna tajna rimskih Vrata pakla

Pećina koju su stari Rimljani nazivali Vrata pakla i smatrali je ulazom u podzemni svet, imala je smrtonosnu tajnu, za koju naučnici veruju da su je sada odgonetnuli. Svaka životinja koja bi se približila ulazu u tu pećinu umirala je, dok su sveštenici boravili na istom mestu, a da im ništa ne fali.

Ceo milenijum kasnije, naučnici su uspeli da dođu do teorije koja objašnjava ovu čudnu pojavu i veruju da je razlog zbog kog su životinje umirale – oblak koncentrisanog ugljen-dioksida koji bi ugušio svakog ko ga udahne.

Okolina pećine je korištena pre oko 2.200 godina, a ponovo je otkrivena 2011. godine zahvaljujući arheolozima sa Univerziteta Salento.

Nalazi se u antičkom gradu Hijerapolisu, u današnjoj Turskoj. Korišćena je za žrtvovanje životinja, tako što su bikovi vođeni kroz Plutonovu kapiju, u čast tog boga podzemlja.

Kada bi sveštenik proveo bika u arenu koja se nalazila ispred i bila je povezana sa pećinom, gledaoci koji su sedeli iznad arene videli bi kako para izbija iz Plutonove kapije, od čega bi životinja uginula.

"Taj prostor je pun pare, toliko guste da se jedva može videti tlo. Svaka životinja koja prođe unutra umire odmah. Ubacio sam vrapce i oni su odmah pali i uginuli", pisao je grčki istoričar Strabon, koji je živeo od 64. godine pre nove ere do 24. godine nove ere.

Ovaj fenomen je zapravo privukao arheologe da istražuju okolinu. Ptice koje su letele blizu pećine ugušile bi se i pale mrtve, pokazujući da je i danas smrtonosna.

Krivac je seizmička aktivnost pod zemljom, tvrdi vulkanolog Hardi Fanc sa univerziteta Duizburg Esen u Nemačkoj, koji je vodio istraživanje gasova u pećini 2018. godine. Kako navodi, pukotina koja vodi duboko ispod tog regiona emituje velike količine ugljen-dioksida vulkanskog porekla.

Naučnici su izmerili nivo ugljen-dioksida u areni koja je povezana sa pećinom i otkrili da taj gas, koji je teži od vazduha, formira "jezero" dubine od oko 40 centimetara iznad poda arene.

Gas bi se, pod uticajem Sunca tokom dana, rasipao, otkrivaju naučnici, a najsmrtonosniji je bio u zoru, pošto se akumulirao tokom noći.

Gledaoci bi videli kako veliki, jaki bikovi odmah padaju mrtvi, dok sveštenici stoje, što je bilo svedočanstvo snage bogova i sveštenika.

Naučnici tvrde kako su sveštenici znali za ovaj mehanizam, pa su tako često prinosili žrtve u samu zoru, kako bi efekat bio što snažniji, te su stavljali glavu i u samu pećinu, zadržavajući dah, kako bi zadivili prisutne. 

Izvor:rs-lat.sputniknews.com